Tuesday, 4 Oct 2022

Τρία ποιήματα του Ραφαήλ-Κοσμά Μόσχου

0 0
Read Time:1 Minute, 27 Second

Υπέρμαχοι της Κόλασης

Ιδεολήπτες στα χρονικά του έρωτα,
να μην με πλανεύει η μορφή της στην κόλαση,
να με παρασέρνει με τραγούδια στην σιγουριά του παραδείσου,
εκεί δεν θα καούμε, εκεί έχει αγγέλους
να μας φυλάνε από το κακό, εύκολος έρωτας,
κανένα ρίσκο, καμία αδρεναλίνη.

Αθυρόστομοι υπέρμαχοι της κόλασης στα χρονικά του
έρωτα, ο παράδεισος είναι εύκολος, το θέμα είναι να επιβιώσουμε στην κόλαση,
να την αγκαλιάσουμε
να την ερωτευτούμε, ριψοκίνδυνος και δύσκολος έρωτας,
μα αν επιζήσουμε θα μας μείνει η φλόγα,
και όσο υπάρχει φλόγα, υπάρχει έρωτας.

Άγνωστοι γνωστοί στρατιώτες

Οι άγνωστοι γνωστοί στρατιώτες…
Και να γιατί δεν γίναμε “αγάλματα”...
Γιατί...
Στεκόμαστε προσοχή μόνο στα δικά μας τα όνειρα, γιατί δεν πήραμε,
δεν παίρνουμε, και δεν θα πάρουμε εντολές απο κανέναν γνωστό μα ασήμαντο...
Γιατί τραγουδάμε ύμνους που δεν αντέχετε να ακούσετε,
εμβατήρια που σας τρομάζουν,
και εδώ που τα λέμε όλα σας τρομάζουν, ενώ εμάς...
Μόνο ο εαυτός μας, γιατί σε αυτόν ποντάρουμε...
Και γιατί...
Είμαστε λίγοι αλλά “πολλοί”, και είστε πολλοί αλλά “λίγοι”...
Και έτσι πάει το πράγμα…
Εσείς “χαθήκατε” στο μέτρημα ενώ εμείς...
στο μέλλον μας.

Η κάμαρα

Αγαπημένη εσύ…
Σου γράφω απ’ την κάμαρα και είμαι σίγουρος πως με ακούς,
με βλέπεις, με αισθάνεσαι νοερά, γεμάτοι οι τέσσερις τοίχοι από εσένα,
γεμάτο το πάτωμα, γεμάτο το ταβάνι, γεμάτη η κάμαρα στρωμένα ροδοπέταλα,
ξεψαχνισμένα “σ’ αγαπώ”, και ο απόηχος απ’ τα βογκητά σου να μου παίρνει τα αυτιά.
Μία ζωή εσύ ή κάμαρα και εγώ ο ένοικος που δεν σ’ αλλάζω,
μια ζωή εσύ ή ποίηση και εγώ ο αναγνώστης ,
που εξηγεί την κάθε σου λέξη και περιμένει και την επόμενη,
και την επόμενη, και την επόμενη…
Μια ζωή, γιατί έτσι πάει το πράγμα,
γιατί έμαθα να υφαίνω την αγάπη και ύστερα,
να υφαίνομαι από αυτήν…

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %